derOrtenauerHerzlich willkommen beim Ortenauer

Sie müssen die Texte nicht lesen - einfach Ton anschalten, den Text markieren und den kleinen Lautsprecher über der Markierung anklicken. speaker32

Viel Spaß beim Hören und Sehen


Ihr Ortenauer

Nacktarsch im Storchenturm


nacktarschIn friärä Zidä isch dr Schtorgädurm nitt immer so ruaig dogschtandä wi ä hitt..., do henn sie als d' Sindr nie-gschperrt wu irgend ebbis bosget henn ghett.

Do hetts verschiedeni Gfangeni genn, E Deil het sich in ihr Schicksal ergenn, andri henn randaliärt. Einr, ä ächtr Lohrer, isch a mol ingschperrt gsin, der het sie Gfangäschaft mit Humor uffgnummä. Er isch ä Schpaßvogl gsinn, dr Namä vun'm weis i nimmi.

Do hett'r a mol üs sinnä luftigä Heh' vum Durmfenschtr üs schpaziärä giuägt un hett yun witm d' Pfauäwirti gsänä im Hof, no hettr denkt, derä schpieli ä Schtreich un heträ grüäfä: "Lüüwis, Lüüwis!!" [sic!]

Diä Lüwis het umänandrgluägt un het halt niämä gsänä, no hetts halt nomol Lüwis gschallt vum Durm rundr: "Do howä bin i!" Dia Lüwis het halt widr glüägt. Untr derä Zitt het sich der Riäfr üszogä un het sie bluts Hintrteil zuäm Fenschtr nüsgschtreckt un het gsait:

"Kennsch mi nit?" Endlig het nä diä Wirti gsähnä un het gsait: "I' sieh di, awr i kann 's Gsicht nitt erkennä". Des isch ä schenr Bossä gsin, ächt nach alt Lohr.

ALTVATERS PLAUDERSTÜBLI - Ebbis vom Schtorgädurm [Erzählung] (Der Altvater, 23.8.1952)


zurück